ادمهای پر مشغله تنهاترین آدمهای روی زمینند

رفته اند و خودشان را وسط یک دنیا کار و مشغولیت گم کرده اند

اما همین ادمها هم لحظاتی سر بلند میکنند و میبینند که هیچ کس دور و برشان نیست

نه اینکه ادمی نباشد چرا هست ولی همدل و هم زبانی نیست

کسی که وقتی دلت تنگ است حرفت را به او بگویی و ارام شوی

پس  اه میکشند و دوباره سر به زیر انقدر سرشان را شلوغ میکنند که اصلا نفهمند دور و برشان چه میگذرد

میدانید بدترین زندان، خانه ای ست که نشود در آن حرف دل زد!