از اول رمضان شروع کرده ام به خواندن داستان و رمان به صورت فشرده 

روزها بلندست و روزه داری توانی برایم نمیگذارد و جسم بیجانم توان کارهای فکری سنگین را ندارد

حالا چند نفری از داستان خوانی من با خبر شده اند  

بعضی همینطور نگاه میکنند که یعنی برو بابا دلت خوشه

بعضی لب گزیده اند که چه کاری ست؟!  کتاب مفید بخوان!

البته منظورشان از کتاب های مفید، همان کتابهایی است که خودشان هیچ وقت نمیخوانند

در این میان تنها دو سه نفر این کار را ستوده اند 

یکی از انها استاد بسیار کتابشناس و پر مطالعه ام است، کسی که تقریبا کتابی در رشته ام نیست که نخوانده باشد و من تایید او را با انکار یک لشکر عوض نمیکنم

خیلی از ما به حساب انکه باید چیز مفیدی خواند هیچ چیز نمیخوانیم و شوربختانه این افراد قشر بزرگی از همقطاران مرا تشکیل میدهند 

نمیدانم چه کسی گفته داستان ها از موضوعات غیر مفید محسوب میشوند؟!

من همچنان داستان میخوانم و از اول رمضان سومین کتاب را تمام کرده ام و چهار کتاب دیگر روی میز، منتظرم هستند.