از دردسر های ما

یکی از دردسرهایم کار کردن در محیط هایی ست که فضای دوگانه دارند

در یک فضا نباید به اقایون سلام دهم ولو همکار! حالا اگر خدای نکرده بهشان سلام دادم که دیگر احوال پرسی که اصلا و ابدا!

اما چندی انطرفتر باید سلام کنم احوال بپرسی دو تا لبخند رد و بدل و ...

خب من بیچاره درمانده گاهی این فضا ها را یادم میرود و اعصابم به هم میریزد

از این رو دیر زمانی ست که روش خودم را در پیش گرفته ام و همه جا سلام و احوال پرسی معمولی

این میشود که مغضوب هر دو طرفم!!

اخر نه انقدر علیه السلامم که محبوب فضای اول باشم و نه انقدر تیشان فیشان که در دل گروه دوم جای گیرم

این میشود که ما موجودی بسیار مستقل از جنس همان کاندیداهای مستقل نمایندگی مجلس میشویم که هیچ کس به ما رای نمیدهدلبخند

قضیه البته تنها محدود به سلام و علیک نیست این قصه سری دراز دارد که وضع ظاهری  و پوشش و اندیشه ورزی و خیلی چیزهای دیگر را هم دربرمیگیرد

تو خود حدیث مفصل بخوان از این جا به بعدچشمک

/ 0 نظر / 21 بازدید